July 2nd, Midzomermarathon Apeldoorn

Lekker relaxed

Lekker relaxed

Afgelopen week voor het eerste sinds misschien wel een maand weer eens kunnen trainen. Wat een ongekende luxe! En alhoewel de spiertjes wat stram waren, toch 2 duurloopjes kunnen doen. Wel de laatste op woensdag, want het herstel neemt wel een paar dagen in beslag en vandaag stond er weer een marathon op het programma. En ook nog bijna een thuiswedstrijd.
De midwintermarathon van Apeldoorn die al eeuwenlang op het programma stond – echt een monument op de Nederlandse hardloopkalender – vond het welletjes en had de hele marathon van het programma gehaald, ten faveure van andere afstanden. Geen marathon meer in Apeldoorn dus. Erg jammer!
Dat vond de tandem Mulder/Van Maanen ook, en die pakten de handdoek op en kwamen met een zomers alternatief met weer een marathon en twee andere afstanden. Een initiatief wat alleen maar valt toe te juichen, hulde!
De hele marathon trok hooguit een mannetje of 50, dat had iets meer mogen zijn. Het parcours was voor een groot deel gelijk aan de midwintermarathon, heerlijk lopen! Ik had de ouwe k(K)nol (hihi) Dolfie weer van stal gehaald, en gezamenlijk zouden wij de marathon lopen. We zouden weggaan op 3:45, beiden waren we niet echt in topvorm, lekker als training lopen dus.
De weersomstandigheden waren werkelijk ideaal. Kwam in Twello tot voor kort voor de start de regen nog met bakken uit de lucht en was er zelfs onweer, op het moment dat het startschot klonk, was het weer heerlijk en om hard te lopen helemaal. Het kan rond deze tijd van het jaar ook 30 graden zijn, maar vandaag steeg het kwik gelukkig niet boven de 17. Ideaal!
Lekker door het bos

Lekker door het bos


De gemeente had bepaald dat er per deelnemer een fietser mee moest ter begeleiding. Dat werd lastig leek me. Waar vind je zo een sul die zich daarvoor leent. Gelukkig kende Dolfie nog wel zo iemand. Niemand minder dan El Dokko Jr/De Onderbaas/Lucas (doorhalen wat… ach, alle keuzes zijn goed!) werd bereid gevonden ons te begeleiden. Waarvoor onbeperkte hulde! Wel zo handig, hij had een kissie op de fiets met wat bidons en wat gelletjes voor ons. En natuurlijk de gezelligheid die hij altijd meeneemt.
Nu was het sowieso wel gezellig. We liepen in een groepje met nog iemand van Veluwe en die had ook een begeleider op fiets bij zich, die ik ook wel kende. Zo liepen we al keuvelend de eerste halve marathon. Die ging snel voorbij. Ik liep veel makkelijker dan verwacht. Dolfie leek het wat lastiger te hebben. Vlak voor het halverwege-punt hadden we afgesproken om te versnellen. Dat deden we ook, maar dat duurde precies 500 meter. Dolfie had een slechte dag en niet zo’n beetje. Het is ons (bijna) niet gegeven om tegelijkertijd een beetje door te kunnen lopen.
De verzorgingsposten waren vandaag prima, om de 5km, maar vrijwel onnodig doordat we zelf bidons en gels bij ons hadden. Tot 36km bleef ik bij Dolfie. Toen ging bij Dolfie bijna het licht uit, tempo was er helemaal uit. Mijn knie begon al flink te irriteren, en het gedrentel op laag tempo was daar ook niet erg goed voor. Daarom heb ik de laatste 6km nog even de turbo aangezet en nog wat snelle kilometers gelopen. Op zo’n 4km van het einde werd ik (en Dolf ook bleek later) nog even de verkeerde kant op gestuurd bij een rondje wat we 2x anderhalve keer moesten nemen, 1x aan het begin en 1x aan het eind. Maar de ronde aan het eind had ik al gehad. Dus vroeg ik of ik er niet af moest.
Mooi parcours

Mooi parcours

“Op hoeveel kilometer zit je?”. “Zo’n 38,5”. Ja, dan moest ik er bij nader inzien toch van af. Ach, het kostte nauwelijks een halve minuut, geen probleem, ik liep heerlijk.
Gefinished in 3:34:hoog, voor een trainigsmarathon was ik daar (op dit moment) zeer tevreden mee. Nog even een uurtje nagezeten in de kantine en op huus an. Daar bleek ik 4e overall te zijn geworden? Huh? Dan had ik eigenlijk wel even eerder willen aanzetten. Ach, onbelangrijk. Op die irritante knie na – dat gaat maar niet over, maar de volgende dag heb ik nergens last meer van – was het een zeer geslaagde dag.
Een prima initiatief dat hopelijk een vervolg krijgt.

apel1

apel2

apel3

Finishfilmpje:

This entry was posted in Marathons. Bookmark the permalink.

2 Responses to July 2nd, Midzomermarathon Apeldoorn

  1. Dolf sr says:

    Ik zeg het najt vaak, Maar ik heb me wel eens minder gevoeld, MAAR NIET VAAK.
    Nadat GJL mij verlaten had, moest ik persoonlijk mijn enige broer wegsturen, want ik kon het niet meer aan “het gaat lekker” terwijl ik met 3 km per uur een heuveltje op kroop. Dat Lootje mij als halve marathonloper mij voorbij stoof precies toen ik moest lopen maakte het er niet beter op.

    Zelfs de Leffe achteraf was te veel. Gelukkig snel herstel en toch nog een sappie.

    Midzomermarathon ✔️

    Dolf jr bedankt voor het peddelen op THE old dutch ????

  2. Dolfje Jr. says:

    Daar ik vroger grof betaald werd leek mij dit een kolfje naar mijn hand. “Je hoeft alleen maar mee te fietsen”. Er werd verstandig weggelaten dat het ging om een olde stadsfiets waar de doorsnee junk zijn neus voor op zou halen, de wegen regelmatig onverhard waren en het tempo dermate lag dat GJL zelf van schrik begon te babbelen alsof hij op een feessie bij Knol zat met een kissie onder zijn stoel! Maar de oplettende lezer is niet ontgaan dat het een schitterende omgeving was daar in het Apeldoornse en het een welbestede zaterdagavond werd. Toen GJL de eindsprint in had gezet bleef er voor de breurs niets anders over dan een kleine filosofische contemplatie, die zo nu en dan verstoord werd door de mededeling dat ik beter even op kon zouten…
    Gelukkig sliep de rechtervoet op de terugweg nog niet.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.