October 15th, Falke Rothaarsteig-Marathon, Fleckenberg, Germany

Op naar de laatste traininingen voor de Indian Summer Trail. Het meeste werk is gedaan en ik zou er klaar voor moeten zijn.
Twee weken voor dato nog een mooie marathon, een paar uurtje Duitsland in richting Winterberg. Mooi door de bossen, nog wat klimwerk, maar niet overdreven, lekker relaxed.
Toch wel veel deelnemers aan de start voor deze marathon. Falke was hoofdsponsor (en gedeeltelijk naamgever) van deze marathon, en bij aanmelding kregen we een thermoshirt dat ongeveer net zo duur was als de inschrijvings-kosten. Da’s mooi meegenomen!
Van start dan maar. Het klimwerk zat vooral in de eerste helft van de marathon. Ook weer dikke prima! Als je fris bent gaat het klimmen een stuk makkelijker. En als je moe bent is een afdaling heerlijk, dus hier hadden ze het prima verdeeld. Uiteraard was degene die als eerste (en enige?) om me heen overging op een wandelpas een niet nader te noemen persoon uit Twello. Niet dat ik er veel tijd mee verloor, maar toch, waarvan akte. Om me heen hoorde ik alleen maar Duits. Geen Nederlanders te zien. De kilometers vlogen aardig snel voorbij. En het zal zo ongeveer halverwege zijn geweest dat ik opeens: “Hé! Jij hier?” naast me hoorde. Huh? Laurenz! Die ik eerder dit jaar bij wat wedstrijden was tegengekomen. Toch niet de enige Nederlander dus. Hij was uit Groningen overgekomen om zijn benen te testen voor het aankomende NK trailrunnen na een tijd blessureleed.

Op de achtergrond in het zwart-wit


Met Laurenz een kilometer of 15/20 gelopen, beetje bijpraten en de toekomstige plannen bespreken. Gaan de kilometers weer wat sneller voorbij. Erg goeie verzorgingspostjes hier, en onmogelijk om verkeerd te lopen. Mocht er toch een ietwat lastige afslag zijn, stond er altijd een vrijwilliger bij. Organiseren kunnen ze, die Duutsers.
Op zo’n 8 kilometer van het einde ging het parcours vrijwel constant naar beneden. Laurenz deelt zijn races altijd goed in en had op het laatst veel over. Ik zou te hard moeten lopen om hem bij te houden, dus de laatste kilometers liet ik hem gaan/moest ik hem laten gaan. En voor de zoveelste keer achtereen was ook deze marathon iets te kort. Met een niet-onverdienstelijke 3:40 redelijk fris over de finish. Het gaat de goeie kant op!

Impressie:

This entry was posted in Marathons, Trail. Bookmark the permalink.

1 Response to October 15th, Falke Rothaarsteig-Marathon, Fleckenberg, Germany

  1. Harry Nak says:

    Na jaren van smeken, bedelen en het doen van beloftes van DE beheerder dacht ik op vakantie in Sauerland, dit is wel een mooie omgeving om eens wat langer te lopen. Toevalligerwijs stond de Rothaarsteig marathon op het programma en mijn aanmelding was een feit. In de afgelopen jaren heb ik DE beheerder wel eens gevraagd om mij te hazen naar een (voor mij) snelle tijd op de 5 km, maar dat was hem te min. Gelukkig werd mij wel altijd de belofte gedaan dat hij mij zou hazen bij mijn eerste marathon. Dat sterkt de mens dan toch weer.

    Het zal u dan ook niet verbazen dat bij mijn mededeling dat DE beheerder de 19e vrij kon houden om volledig gefêteerd het Sauerlandse heuvellandschap te bedwingen per ommegaande de afmelding kwam. In het leven zijn er tenslotte drie zekerheden…

    In de aanloop naar de marathon hebben enkele wat langere duurloopjes de bodem gelegd. De laatste voorbereiding de RunforestRun loop in Springendal. Ik liep daar lekker en kon het rustige van de duurloop niet lang vol houden. Voor mijn doen doorgetrokken waardoor ik, met wat krampverschijnselen, op 3.19 uit kwam op de 35 km. Een goede generale. Wel merkte ik dat ik de weken daarna moe was, wellicht iets te vroeg gepiekt.

    De 18e oktober afgereisd naar de Heimat om daar kwartier te maken bij de B&B bovenaan de heuvel. Goede geslapen en de volgende ochtend klaar voor vertrek. 4 minuten voor de start nog even door de hoeven, zodat we opgeruimd aan de start stonden. De afgelopen week had het veel geregend, en ook tijdens de race zou het de eerste 2 uur flink doorregenen. Gelukkig wel wat bomen ter bescherming. Na 3 km heuvelop. Dat ging wel aardig. Ik had mijn vizier op 28 km, want op de hoogte kaarten te zien, zou het daar afzwakken. Gezien zowel de hoogtemeters als de afstand voor mij de 2 onbekende variabelen waren, besloot ik maar op gevoel door te lopen. Bergop was is prima in orde en sukkelde een beetje mee met de mensen om mij heen. Na km 10 werd het was wisselend op en af, maar altijd meer op dan af. Door de regen was het “wegdek” slecht en met flinke plassen was de ondergrond niet perfect. De verzorging was dat wel, wat een prettige afleiding was in de toch wel lange rit. Bij km 20 merkte ik al wel dat het wat zwaarder werd, maar ik dacht: Dat red ik nog wel tot km 28. En dan “lekker” naar beneden. Mijn halve km doorkomst was op 1:59 min, met het meeste bergop, dat was veelbelovend. Vanaf dat punt ongeveer kwam ook de halve marathon erbij, en dat was wat druk, al dat gehijg en gesteun om je heen was niet mijn idee van een lekker stukje buiten lopen. Vooral km 24 tot 30 waren erg zwaar. Het bleef maar stijgen, tot zeer stijl af en toe, en ik kreeg wederom kramp. Gelukkig kwam ik bij een verzorgingspost een oude geezer tegen die zout bij zich had, daar heb ik volgende 3 posten van meegeprofiteerd wat mij wat minder problemen opleverde. Vanaf km 30 ongeveer kwam de lol weer helemaal terug. Het ging wat naar beneden, en van 32 tot 36 flink. De laatste km waren behoorlijk vlak, en gingen over smalle paden waar ook de wandelaars liepen. Het lukte daar redelijk om de snelheid weer op te pakken en vast te houden, waardoor ik voor mijn gevoel goed gefinisht ben. Tijd: 4:19 Het was een pittige maar mooie loop, ik heb ervan GENOTEN! Daarna afpilsen met al mijn meegereisde vrienden, het zou nog lang onrustig blijven…

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.