March 11th 2018 – Barcelona Marathon, Spain

Een week waar ik heen en weer geslingerd werd door afzegging voor Barcelona en toch maar afreizen.
Begin van de week, na een dag of 10 niks doen, was m’n knie nog te zwak om flink op te wandelen. Dus ik ging er vanuit dat lopen zeker niet ging. Ook in overleg met de fysio.
Donderdag toch nog maar een keer naar de fysio. Na overleg met fysio nummer 3, die mijn knie ingetaped had (ik heb een jumpersknee), mocht ik proberen om te trainen. Donderdagavond na een kilometer of 5,6 mee gestopt, het voelde niet natuurlijk.
Maar geen enkele reactie en ook geen enkele pijn. Dus vrijdagavond nogmaals geprobeerd. Weer hetzelfde, alhoewel het hardlopen ietsje soepeler ging.
Dus toch maar naar Barcelona!
Barcelona draaide om de 2 b&b’s. Als eerste ons heerlijke B&B op 5 minuten loopafstand van de expo, waar we ons startnummer moesten ophalen. Ook de start was daar, dus we hoefden niet al een uur voor vertrek aanwezig te zijn.
Maar eerst nog de pasta van vrijdagavond. Voor een habbekrats een keurig pasta-tentje gevonden. Na de Usual Suspects (Katinka P, Hans T en Rodney C (show them to me)), werd al mooi op tijd de nachtrust ingezet.

Het witte shirt en de gele sokken ernaast


Nou ja, nachtrust… Op de meerdere legingen van de containers onder onze kamer, en de belangrijke discussie over waarschijnlijk een onafhankelijk Catalunya, wat om 4 uur ‘s nachts – wederom onder mijn raam – moest plaatsvinden, konden we af en toe nog een beetje wegdoezelen.
Dus uiterst fris stonden we aan de start van de Barcelona Marathon.
En dan komen we bij de 2e B&B, Boekie en Ballast.
Een lang verhaal kort, Boekie hield zich prima aan de taak, stortte ietsje in de laatste 7 km’s, maar kwam vol genietend en niet onmeunig ver van de streeftijd over de finish. Waarvoor hulde.
Ballast was een ander verhaal. De al eeuwenlange (en oeverloze) pogingen om de kwalificatie voor Boston te slechten zouden vandaag tot een eind moeten komen.
We zouden weggaan op 4:41/km waarmee we ongeveer op een eindtijd van 3:20 moesten uitkomen. Een tijd van onder de 3:22 was benodigd, maar omdat er de laatste kilometers nog wat stijging in het parcours vertoonden, was het maar beter om nog iets speling te hebben. Daarbij komt dat je altijd was extra (honderden) meters loopt, omdat je nooit 42km de ideale lijn kunt volgen.

Zoekplaatje (in het midden)


Met die extra meters ging het snel. Na zo’n 3km hadden we al 70 meter te veel gelopen. Bijna onmogelijk. Maar als je dat door zou rekenen zou je op een kilometer extra komen. Da’s wel veel.
Dus maar een schema van 4:40/km aanhouden. En na een kilometer of 8 hadden we die tijd precies te pakken. Wel na bijna Nou Camp te hebben gemist, Ballast maakte mij erop attent toen we het heilige stadion al bijna voorbij waren.
Het leek er allemaal niet soepeltjes uit te zien bij Ballast, maar voorlopig bleven we op schema lopen. In de beklimmingen wat tijd laten lopen, afdalend weer tijd terugpakken.
Tot zo’n 18 kilometer. Einde oefening voor Ballast. Althans, het schema werd vaarwel gezegd. We zaten inmiddels op een eindtijd van 3:25 te lopen, dat zouden we in het tweede gedeelte niet meer goedmaken.
Tijd dus om de Ballast achter te laten. Free as a bird werd een kleine versnelling ingezet, en al gauw was ik de mensen aan het inhalen.
Lang verhaal kort: dat bleef zo tot aan het einde van de wedstrijd. Met een negatieve split van een paar minuten kwam ik nog tot een eindtijd van 3:18:20. Prima na 12 dagen op de bank te hebben gelegen en 18km met Ballast te hebben gelopen.

Boekie in het groen met pet


Ons keurige B&B bood ons de mogelijkheid om nog even heerlijk te douchen na afloop van de wedstrijd (alhoewel we al uitgechecked waren). Daarna was het wachten op die andere B&B. Ballast kwam nog als eerste binnen. 3:45:beetje was zijn eindtijd. Zoals een bekend filosoof al eens zei: “Het was niks, het is niks, en het zal nooit wat worden”.
Boekie kwam 20 minuten later binnen. Ietwat meer tevreden.
De nodige spierpijn werd door een paar sappies op het terras een beetje weggewerkt.
Een hele opluchting dat De Knie het heeft gehouden. Donderdag toch nog even een echo, maar ik voorzie geen grote problemen.
Meer gezeik over de knie hieronder in de comments.

Finish:

Sfeerbeelden:

This entry was posted in Marathons. Bookmark the permalink.

2 Responses to March 11th 2018 – Barcelona Marathon, Spain

  1. Danny A. says:

    Prima trainingsrondje
    Overdadige nachtrust
    Freddy & Monserat
    Boekies 1e buut’nlandse reis
    Auw mun knie
    Flying Blue

    En geen Venga Venga

    ✔️

  2. Boekie says:

    *Op Schiphol, voordeeltube tandpasta, zo’n grote had ze nog nooit gezien. Kan kloppen, wij ook niet.
    *Cabincrew, spread youre legs en los gingen we!
    *Bus, Expo, Hotel, het gaat te soepel. Als t allemaal zo soepel gaat….
    *De dame van de receptie maakte een zekere beweging, wat bedoelt ze?
    *Een anusafdruk op de schoon gewassen ramen
    *06.10 de wekker…..we kunnen ook blijven liggen en proberen eindelijk wat te slapen
    *06.11 de eerste krentenbollen worden verslonden. Ontbijt op bed.
    *06.30 Boekie poepen
    *06.31 Dokkum poepen
    *06.32 GJ poepen
    *06.33 Danny A en alle anderen…..fijne muziek om wakker te worden
    *Rust tot 08.00 uur en gaan!
    *08.05 Paniek! Dokkum moet poepen….lukt niet….meer paniek….en weg is ie….
    *08.30 Gaan!

    Bovenstaande geeft slechts een bescheiden indruk. Op reis met deze heren, die al een enorme historie delen, is een ervaring die ik nooit meer vergeet. Mooi om daar een inkijkje in gehad te hebben! En nog mooier is te ervaren hoe snel je je thuis voelt in aanwezigheid van dit heerschap. Wij zijn allen mensen! Wat heb ik gelachen.

    Amen

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.