April 14th 2019 – Enschede Marathon

Na de Marathon in Rotterdam van vorige week in rustig tempo te hebben afgelegd, vandaag zelf eens kijken wat er mogelijk is op de marathon.
De hele week weinig hardgelopen, zodat ik uitgerust aan de start stond. Startnummers opgehaald, waarna we nog even in een kleine file voor de parkeergarage onder het Van Heekplein kwamen te staan. Maar dan hadden we wel een parkeerplek, zo ongeveer onder start/finish. Altijd handig.
Zo kwamen we ook, net als vorige week, niet overdreven vroeg bij de start aan. Maakt niet uit.
Ik wilde starten op een eindtijd van 3:15 en zeker onder de 3:20 lopen. Dat moest kunnen, dacht ik, maar je moet het toch altijd weer even zien.
Om 10 uur van start, en de eerste kilometers gingen in 4:29/km. Oei, iets te snel. Ik probeerde nog een paar seconden langzamer te lopen, maar als ik eenmaal in m’n ritme zit, vind ik dat erg moeilijk.
Dan maar door. Zou ik mezelf niet opblazen?
In tegenstelling tot eerdere edities gingen we nu tegelijkertijd met de halve marathon van start. We liepen dezelde eerste ronde, waarna de mensen van de halve marathon finishten, en wij een tweede ronde ingingen. Die was dit jaar voor het eerst een andere ronde dan de eerste. Een nieuw parcours dus.
In die eerste ronde waren m’n gemiddelde kilometertijden zelfs 4:26/km, veel sneller dan verwacht. Zoals gezegd, vind ik het erg moeilijk om van ritme te veranderen, dus ik hield deze snelheid aan. En zo kwam ik halverwege door in een prima tussentijd, die me toch redelijk dik onder de 3:10 zou leiden. Hmmm… nog steeds geen idee of ik het zou volhouden.
Het werd nu opeens een stuk eenzamer op het parcours. Het aantal halve marathon-lopers dat net was gefinished was, zoals gewoonlijk, veel groter dan het aantal hele marathon lopers. En zo kon het dat ik opeens alleen kwam te lopen.
Maar, met mijn gebruikelijke vlakke kilometers, haalde ik ongeveer per kilometer één loper in. Dat motiveert, en zo tegen kilometer 28, we kwamen net het altijd erg gezellige Lonneker uit en liepen Enschede weer binnen, kreeg ik er aardig vertrouwen in dat ik het kon doortrekken.
Die laatste, pak m beet, 12 kilometer waren erg saai. We kwamen nu op het nieuwe gedeelte in Enschede richting Universiteit en het Twente-stadion. Geen publiek meer, en soms twijfelde je of je nog wel op de route liep. Maar gelukkig ging dat niet fout vandaag. Naar de Grolsch-veste was het linksaf slaan, een kilometers-lang fietspad op. Oei! Net als een stuk aan het begin van de tweede ronde was het hier wind tegen. En dat kilometers lang.
Gelukkig bleef ik zo ongeveer 1 deelnemer per kilometer terugpakken, dus dat hield de moed erin. Heel iets liepen de ronde-tijden trouwens wel op. Geen probleem.
Uiteraard werd het nu erg zwaar, maar de finish kwam steeds dichterbij. Wat wel vaker voorkomt bij hardlopen, maar dat terzijde.
Blij om kilometerbord 40 te zien, en weer enigszins richting bewoonde wereld te lopen. De kilometerborden tot 41km klopten precies op mijn horloge, qua afstand, alleen was de finish dan opeens zo’n 400 meter te ver. Vreemd, en kan dat niet echt verklaren. Daardoor leverde ik nog iets in op mijn eindtijd, maar een hele dikke prima 3:09:36!
Voor nu (nog niet in absolute top-conditie & kunnen nog een paar kilo af) zeeer tevreden.

Bruto-tijd…
This entry was posted in Marathons. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.