May 3-5 2019, Koning van Spanje Trail, Gulpen (3-daagse)

De Koning van Spanje-trail, één van de eerste trails in Nederland. Al twee keer eerder stond ik hier aan de start van de 2-daagse. Tot nu toe was het altijd een 2-daagse, maar dat was sinds vorig jaar veranderd in een 3-daagse.
Ik was hier altijd wel goed, en de omgeving is ook erg leuk om hard te lopen.
De vrijdag-avond kwam er dus bij. Een nachttrail (start om 9:30), dus met hoofdlamp. Nu ben ik zo nachtblind als de pest, maar de laatste keer dat ik met een hoofdlamp liep (Laos) was me die lamp zo goed bevallen en was het zicht zo goed, dat ik dezelfde lamp weer meenam en er wel vertrouwen in had.
Ik had de batterijen nog even vervangen. Van start, en de eerste twee kilometers liep ik richting top 10. Voor de meer-daagse stonden er een paar nationale toppers aan de start (deelnemers voor Nederland aan het WK), dus dat was wel leuk.
Minder leuk was het dat de batterijen (die dus niet meer nieuw bleken te zijn) het vlak na de start begaven. Dat, gecombineerd met de nachtblindheid, maakte een vroegtijdig einde aan de ambities (voor die avond in ieder geval).
In de bossen zag ik echt helemaal niets meer, dus was het steeds wachten op iemand die me van achteren naderde en dan probeerde ik even van zijn lamp mee te profiteren. Erg goed lukte dat niet.
En dan is het erg uitkijken voor kuilen, boomstronken of prikkeldraar, wat ik dus niet meer zag. Gelukkig zaten er nog wat verlichte hardloopstukken tussen, waar ik dan nog weer enigszins terug kon lopen naar een deel van de lopers die me eerder in het donker inhaalden.
Maar ik moest blijven wachten op andere mensen en dat irriteert. Uitendelijk in deze korte trail (17km?) nog door zo’n 15 man ingehaald door deze problemen.
Een 25e plek na de eerste etappe, nou ja, het is niet anders.
De tweede etappe lekker bij daglicht. Er waren nog 70 kilometer te lopen, dus er was weinig aan de hand. Deze zaterdagse etappe ging net als andere jaren. 27 Kilometer is voor mij perfect. Als anti-klimmer verlies ik misschien ietsje bergop, maar dat maak ik op de hardloop-stukken meer dan goed. En 27 kilometer is ook nog net kort genoeg voor mijn niet-klimbenen om toch nog op de macht wat klimmetjes eruit te persen.
Gefinished in de top 10 (ik geloof 8e), meer dan tevreden. Omdat de verschillen hier wat groter waren dat de vrijdag-etappe zal ik de top 10 wel binnen zijn gelopen.
Na de bierproeferij (Gulpener) in het proeflokaal in Gulpen, naar het hote. Uiteraard niet te veel gerstennat genuttigd. Zondag zou de 43km nog volgen.
Diner was inbegrepen bij het hotel. Een drie-gangen-menu. Geen pasta, maar ach. Een uurtje later nog twee kleine pannenkoekies genuttigd. Achteraf was dat met de inspanningen van de afgelopen twee dagen, en de dag nog te gaan, waarschijnlijk te weinig voor mijn lichaam.
Waar ik de zondag hier altijd goed liep, stond ik dus vol vertrouwen aan de start. De eerste uurtjes liepen prima. Tussen Nederlandse top-trailers van de dames (de top 3 in de wedstrijd) liep in mijn eerste 15 kilometer. Daarna liet ik ze achter me.
Ik at braaf m’n gelletjes. Klimmetjes spaarde ik m’n krachten, afdalingen er vol in, zoals ik altijd deed bij de Koning Van Spanje.
En toen kwam kilometer 25. En op was het! Godver! Verschrikkelijk. Met veel moeite kwam ik nog bij de tweede en laatste post. Daar ben ik gaan zitten, staan was al te veel gevraagd.
Na een paar minuten toch maar weer in de benen, maar een paar kilometer later in het gras gaan liggen; het ging echt niet meer. Ik kwam weer een beetje bij, en half wandelend/rustig hardlopend kwam ik nog vooruit.
Haast had ik niet meer, het klassement was naar de kloten en uiteraard werd ik door vele mensen ingehaald.(alle afstanden die wij liepen voor de 3-daagse hadden ook veel deelnemers die alleen die ene etappe liepen).
Nadat ik zo’n dikke 5 kilometer voor de finish even flink heb zitten kotsen, voelde ik me ietsje beter.
Maar die laatste 5 kilometer deed ik rustig aan, ik had gehoopt dat de Maleisische deelneemster me achterop zou komen. Dat was niet het geval. Honderd meter voor de finish nog even gewacht, maar nog steeds niet.
Dan maar over de finish. Het dagelijke finish-biertje en de vlaai liet ik vandaag voor wat het was. Slechts 7 minuten na me kwam het vrouw-mens ook over de finish. Prima gedaan op haar eerste echte meerdaagse “wedstrijd”.
Ongelofelijk kut-gevoel bij mij, niet de eerste keer, en waarschijnlijk niet de laatste. Maar van deze baalde ik extra. 42km “slechts” en ik was hier altijd goed. Vandaag lukte dat dus zelfs niet.

This entry was posted in Meerdaagse, Trail. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.