June 2nd 2019 – Trilhos de Malaposta, Pegões, Portugal (20km)

Op vakantie in Portugal, dan ook maar wat hardloop-evenementjes meepakken.
Op zaterdag op naar Pegoes, in het noorden van de Algarve. We waren er op vrijdag al doorheen gereden, een dorpje van helemaal niks in een kale vlakte. Zaten we hier wel goed?
Niemand te zien, maar er spreek hier uberhaupt niemand Engels.
Snel door, lekker een beetje touren door het Portugese. Lunchen in Montemor, dat zag er al ietsje beter uit. Maar nog niet goed genoeg, en zo reden we nog even door naar Evora, een echt leuk stadje waar ze ook nog eens een wijnfestival hadden, dat weekend.
Nou drink ik geen wijn, maar ze hebben ook wel bier.
Alle hotels stijf uitverkocht. En terwijl we op een heerlijk terrasje in het centrum zaten, en opteerden voor een hostel in de buurt, kwam er opeens een kamer vrij in een prachtig hotel in het centrum. Voor een prima prijs!
Snel geboekt, en weer terug naar het pleintje. De nodige wijn/bier-consumpties later werd het tijd om het bedje op te zoeken.
De volgende morgen een uurtje terug rijden naar Pegoes, en warempel! Er was bedrijvigheid bij – wat je met een beetje fantasie – de plaatselijke voetbalvereniging kon noemen. Gras was er overigens niet, het clubhuis was een schuur.
Engels spreken doen ze daar niet aan, zodat we weinig informatie konden inlichten. Wel was ons al duidelijk dat de 25 kilometer die we zouden lopen, opeens 20 was geworden. Nou ja, prima.
Voor de 10 euro inschrijfgeld, kregen we overigens een shirt met je naam erop en een medaille na afloop.
Plus, er zouden zeker 4 (of 5?) verzorgingspostjes zijn. Mooi, het was namelijk bloedheet.
Na een moeizame 1e kilometer, waarin ik door alles en iedereen werd ingehaald, kwam ik er iets beter in. Na een paar kilometer (alle afstanden waren tegelijktijd gestart), moest de korte afstand naar rechts. Wij moesten rechtdoor. Ze waren trouwens ternauwernood op tijd, toen we passeerden waren ze nog bezig om de bordjes er neer te zetten.
Ook de eerste verzorgingspost (na 4km) was er precies op tijd.
Ik begon wat deelnemers in te halen. Op een stuk waar je een heel stuk naar voren kon kijken (een paar honderd meter rechtuit, daarna een afslag naar links en een paar honderd meter later weer een afslag naar links, kon ik het hele veld voor me zien.
Ik naderde de top 10.
En zo af en toe pakte ik een deelnemer terug. Maar gek genoeg was er geen waterpost waar die zou moeten staan. In die bloedhitte moest ik een kilometer of 9 wachten op volgende post. Net op tijd. Maar raar, dit was niet zoals afgesproken.
Ik bleef er af en toe eentje terugpakken, en ik moest toch al zeker top 5 lopen.
Na zo’n 15 kilometer hoorde ik ineens een luidspreker. Huh? En een paar honderd meter later finishte ik. Huh? Vijf kilometer te weinig? Geen idee, niemand spreekt Engels. Ik was evan overtuigd dat ik nergens was fout-gelopen.
Dan maar wachten op de Maleisische deelneemster. Dat duurde nogal lang. Last van de alcohol-consumpties de avond ervoor? Eindelijk kwam ze over de finish.
Hoeveel kilometer heb je gelopen? Ja, 21 kilometer. Huh? Ja, bijna iedereen is ergens in het begin foutgelopen. Jezus…
En wat bleek… de deelnemers van de 13 kilometer kwamen op 23 kilometer uit. Het was een puinhoop.
Er waren ook nog wat bekers te verdelen. Daar was door die Portugezen het laatste woord nog niet over gesproken. Iedereen meende recht te hebben op die prijzen. De mensen die als eerste waren gefinisht (ook de snelste lopers), maar ook de mensen die het hele parcours hadden agfelegd.
We wachten toch maar even af wat er zou gebeuren. Dat duurde een paar uur.
Ik bleek uiteindelijk niks (zelfs niet bij de eerste drie in mijn leeftijdsgroep (per 5 jaar!) te hebben gewonnen. Leek me heel erg sterk.
Gelukkig werd dat nog enigszins verzacht met een eerste prijs in de leeftijd van de Maleisische deelneemster. Een beker, een pakket met 2 flessen wijn en een bos bloemen. En hoppa, ook nog 2e overall. Wat haar een beker, een pakket met 2 flessen wijn en een bos bloemen opleverde.
De bloemen maar weggegeven, en met een iets vollere auto snel weg uit dit woestijndorpje.

This entry was posted in Trail. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.