June 15th 2019, Lüneburger Heide Ultra Marathon, Germany, (100km)

Oke, oke, een laatste poging dan nog voor een 100 kilometer.
Deze half-trail met weinig hoogtemeters in Duitsland leek daar ideaal voor.
Daar waar de Duitse organisatie altijd vlekkeloos was, ging er nu alles mis.
Het voor-mij-geboekte hotel, waar er een vroeg ontbijt zou worden geregeld, vertelde me bij aankomst al dat dat vroege ontbijt niet doorging, dat was niet doorgegeven.
Nou, mooi is dat! Maar even naar de Lidl dan, om wat in te kopen.
Daarna alvast het startnummer ophalen. Van 7 tot 11 uur was het startnummer ophalen plus pasta-party. Met 8:45 was ik dus ruim op tijd. Niet dus; het startnummer was er wel, maar de pasta was al op.
Pffff… dan maar naar de McDonalds; ik heb geen slechte ervaringen met een vette hap de avond voor een wedstrijd.
De volgende morgen in slecht weer naar de start gelopen. Keiharde regen en een onweersbui die maar niet weg wilde gaan. De start werd een half uur uitgesteld. Overmacht, maar het was nu ook weer niet zo dat we op het pleintje in het centrum ergens konden schuilen.
Om 7:30 van start. Al na 10 kilometer ging het opnieuw mis. De – pak m beet – top 20 liep de verkeerde kan op. De borden en pijlen op de weg wezen duidelijk naar links. De navigatie gaf rechts aan. Eerst nog even teruggelopen, maar de borden en de pijlen waren zo duidelijk dat iedereen toch voor links koos.
Tot we zo ver waren dat we toch weer terug liepen. En daar achteraan konden sluiten, omdat de organisatie inmiddels op dat punt was aangekomen om iedereen naar de goede richting (rechts) te wijzen.
Drie kilometer al omgelopen. Lekker als je er nog 90 moet…
Maar goed, we gingen maar door. Ik kon redelijk wat deelnemers weer inhalen en we liepen ook tussen vele estafette (teams van 10) deelnemers.
Gek genoeg voor een wedstrijd van deze afstand met 1 grote ronde had ik altijd wel iemand (en vaak meerdere lopers) in beeld.
Verder ben ik dan ook niet meer fout gelopen.
Ik had – behalve een stuk of 8 gelletjes – niets meegenomen, er zou iedere 5 kilometer een verzorgingspost zijn. Ook dat ging fout, er misten zeker 3 postjes. Maar ik had niet de indruk dat ik daar veel nadeel van ondervond, al weet je het nooit.
Na zo’n 50 kilometer begonnen de beentjes toch wel wat te protesteren. Paracetamol erin. Het hielp iets. Nog steeds haalde ik af en toe een deelnemer in, dus met het tempo was niets mis. Ik ging niet heel hard, maar 100 kilometer is ook niet niks.
We kwamen op de Lüneburger heide, een beroemd natuur-gebied. Niets mis mee, een mooie afleiding.
Maar na 70 kilometer was het dan toch wel echt gedaan met de beentjes. Gelukkig kon ik nog half wandelend, half dribbelend die laatste 30 kilometer door komen. En finishte na 10 uur en drie kwartier mijn eerste 100 kilometer.
Uiteindelijk, ondanks die langzame laatste 30 kilometer nog als 11e man van de 54 (plus de dames) die finishten. Zoals verwacht een hoop uitvallers, er kan heel wat gebeuren tijdens zo’n 100km.
Met gemengde gevoelens (eindelijk die 100 kilometer, maar niet helemaal hard-lopend) terug naar het hotel. Waar ik niet eens meer in staat was om naar beneden te lopen, waar een cafe was met koud bier!
Check! Maar nooit meer, mijn benen zijn er gewoonweg niet geschikt voor. Voor de zoveelste keer bewezen. De medaille was mooi! 🙂

Start
en finish
This entry was posted in Ultra. Bookmark the permalink.

1 Response to June 15th 2019, Lüneburger Heide Ultra Marathon, Germany, (100km)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.