September 28th, 2014 – Run Forest Run (Gasselte) 50km

“De eerste trailrun van Drenthe”… Tja, wat daarvan te verwachten. Sowieso zijn de geleerden het er nog niet over eens wat precies de definitie van een “trailrun” is. Maar hoogtemeters wordt over het algemeen wel op prijs gesteld. En als geboren Drent weet ik dat je wel eens een hunebed kunt tegenkomen, maar heuvels? Maar eens kijken dus.
Er was door organisator Winfried Bats veel energie gestoken in publiciteit voor deze eerste editie van Run Forest Run, zoals de race werd genoemd. Niet zonder resultaat.

Na zo'n 5 km...

Na zo’n 5 km…

Meer dan 600 deelnemers hadden zich ingeschreven voor de 3 verschillende afstanden en nog eens een 30 of 40-tal estafette-teams.
Ik stond aan de start voor de langste afstand, de 50 kilometer. ‘s Morgens om half 10 werden we weggeschoten en we gingen relaxed van start. Voorin lopend zat ik de eerste 2 kilometer wat te kletsen met de mensen om me heen. Daarna kwam er toch een aardig tempo in. Na zo’n 5 kilometer liep ik in 2e positie, en vond ik het wel hard genoeg; ik liet een gaatje vallen met de nummer 1. Mijn medelopers (nog zo’n 3) konden om me heen om aan te pikken bij de koploper, maar deden dat niet. Gevolg was wel dat we geen voorfietser meer hadden en zelf op de bordjes moesten letten. En daar gaat het nog wel eens mis bij trailruns. En helemaal als je van voren loopt en geen mensen voor je ziet lopen. Bij ons ging het eerst al mis bij zo’n 8km. Gelukkig hadden we dat snel in de gaten en het kostte ons hooguit een halve minuut. Na 10km gingen we flink de mist in. Waar het parcours naar links afboog, volgden wij het pad dat naar rechts liep (we waren met 4 man de eerste achtervolgers van de koploper). Na zo’n 500 meter riep er één dat ie al een tijd geen bordjes had gezien.
Kilometer 12

Kilometer 12

Ik had als enige navigatie op mijn horloge, en een blik daarop vertelde me dat we zo’n 500 meter uit de route liepen. Dus ook weer 500 meter terug. Een extra gratis kilometer dus. En we konden in zo’n 15e positie aansluiten. Dat moest even recht worden gezet, en het tempo ging iets omhoog. En toen we na zo’n 12 kilometer mr. trailfoto.nl tegenkwamen (die vandaag overal opdook) kon die ons vertellen dat we al weer in 2e positie liepen.
Die positie was trouwens onbelangrijk vandaag, geen prijzen en geen podium.
Na zo’n 20 kilometer waren we nog met z’n 3-en, en vond ik het welletjes. Ik liet de andere twee gaan, en liep in mijn eigen tempo door. Het waren veel bospaadjes (veel single-tracks), af en toe een stukje heide, een weiland hier en daar waar over wat hekjes moest worden geklommen,
Nog zo'n 10 kilometer

Nog zo’n 10 kilometer

het was lekker relaxed lopen. Pas na zo’n 40 kilometer kreeg ik het wat moeilijk. Ik was inmiddels ingelopen door een achtervolger, en liep in 5e positie.
En waar ik de eerste 35 kilometer nog dacht dat ik geen enkele meter hoogteverschil zou tegenkomen werd dat in de laatste 12 kilometer nog even goedgemaakt. Dat vinden ze altijd leuk, die sadistische organisatoren… 😉 We begonnen met een prachtige single-track dat een beetje op een fietscrossbaan leek. Daarna kwam er een prachtig klein meertje met daarnaast 2 heuveltjes met mul zand waar je tegenop moest klimmen, en direct na het 3e en laatste verzorgingspost mochten we dalen naar een strandje, en waar we net zo goed langs het strand hadden kunnen lopen, werden we toch weer even naar boven gestuurd voor een stijle beklimming door het mulle zand, gevolgd door een daling een paar meter verderop naar hetzelfde strandje…. Nee hoor, dat maakt het trailrunnen leuk. En waar ik bij 40km even een dipje had, kwam ik er bij 45km weer helemaal doorheen, en kon zelfs versnellen zonder echt maximaal te gaan. Ik kreeg al snel de nummer 4 in beeld, en het was erop en erover. De laatste 2,5 kilometer liepen we tussen de estafette-lopers die nog met hun race bezig waren. De laatste 100 meter weer het strand opdraaien bij het neije hemelriek bij Gasselte voor de finish.
Finish!

Man in geel hesje had hoge nood…

Eindtijd: 4:04 en wat seconden. En eindelijk kan ik na weken weer eens zeggen dat ik een goeie race heb gelopen. Kwam aardig fris nog over de finish. Dat geeft hoop voor de komende tijd. Want 50km is nog niet genoeg…

Foto’s: Mischa Visser (www.trailfoto.nl)






This entry was posted in Trail, Ultra. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.