October 18th, 2014 – Teutolauf, Lengerich, Germany (29km)

De teutolauf. Klinkt Duits. Niet zo heel gek, we waren in Duitsland vandaag. Maar alhoewel het vanaf de grens nog wel een drie kwartier rijden was, was er een grote Nederlandse enclave op afgekomen. Behalve de nodige achterhoekers, heb ik de drie Noordelijke provincies gespot en ook uit de andere delen van Nederland was men hier op afgekomen. Geen idee waarom. Zelfs op de bordjes onderweg stonden soms ook in het Nederlands de aanwijzingen erop.

Startnummer

Startnummer


Het was wel een grote wedstrijd. Alleen al aan mijn afstand, de 29km, zag ik dat er 900 man gefinished waren. Voor mij een trainingsdag vandaag, de eerste 25km op een lage hartslag gelopen. We kregen de nodige hoogtemeters te verwerken, aan het einde van de wedstrijd stonden er toch weer 600 hoogtemeters op de teller. Daarom had ik deze wedstrijd ook uitgekozen. Samen met de wedstrijd van morgen (trail-marathon) zou dit het einde van een zware trainingsperiode zijn. De komende week een lekker rustige week (tot het weekend). Het was wel weer zo’n wedstrijd waar de verzorgingspostjes uitnodigden tot een pauze. Allerlei lekkere etenswaren waren weer uitgestald, en er stond een post op iedere 4 a 5 km. Dat is in Nederland niet zo bij de trailruns, die zijn toch meer zelf-voorzienend. Bij de laatste verzorgingspost stond er zelfs bier! Die maar even overgeslagen, maar op 3km van de streep stond er nog een jong ventje met kleine glaasjes Jagermeister. Ik denk dat als ik 5 seconden had kunnen nadenken, dat ik een glaasje had gepakt. “Gewoon, omdat het kan!” zou een bekend regionale hardloper zeggen.
Finish

Slapend finishen

Alleen waren we op 4km van het einde op het hoogste punt aangekomen, en ik was nog helemaal fris, en toen kwam me toch een prachtig lopende afdaling. Tja, en daar wordt ik zo vrolijk van. Met een noodgang haalde ik nog erg veel hardlopers in, en achteraf zag dat ik er een kilometertijd van 3:30 tussen had zitten. Da’s aardig snel in een trailrun, helemaal als ie op het eind zit.
Een goed klassement zat er door de rustige eerste 25km niet meer in, ik eindigde op precies de 100e plek. Nog niet gek, als training. Eens kijken of morgen de beentjes weer hersteld zijn. Aan het (alcoholvrije) bier dat we na afloop kregen zal het niet liggen. Bier is goed voor het herstel, en dat is natuurlijk de enige reden om het te drinken 😉

This entry was posted in Trail. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.