October 19th, 2014 – Lochemtrail (marathon), Barchem

Wie oogsten wil moet ook zaaien luidt een oud Twellooooos gezegde, en het zaaien was deze (afgelopen) week. Oogsten komend weekend?
De inspanningen van gisteren (en de afgelopen zware trainingsweek) waren verrassend goed verwerkt, ik stond vrij fris aan de start vandaag voor de Lochemtrail. Op nog geen half uur rijden weer een trailrun die lekker dichtbij was. En ook nog eens een marathon-afstand, dat was wel leuk.

Nog 500 meter

Nog 500 meter

Om 10 uur kwam de kleine groep in beweging. Vandaag 257 deelnemers aan de start, maar de marathon was zeker niet de favoriete afstand van de lopers, ik schat dat er hooguit een man of 40 aan de start stonden voor onze afstand. We mochten direct beginnen met de beklimming van de Lochemse Berg (denk ik). De beklimmingen vielen wel mee, vergeleken met gisteren of Zuid-Limburg, en aan het begin van de wedstrijd ben je natuurlijk nog fris. Lekker rustig begonnen vandaag, en dat was maar goed ook bleek later.
Gelukkig loop ik nooit verkeerd bij de trailruns, en vandaag was het pas na 10km dat ik de eerste keer fout liep. Als lemmingen liepen we weer achter elkaar aan, het is makkelijk om “op een voorganger” te lopen. Maar je moet zelf natuurlijk wel opletten, en dat deden we niet. De dame die achter me liep, liep ook nog fout, gelukkig was de man daarachter wat alerter en riep ons terug. Dat was één… We kwamen aan bij de eerste verzorgingspost. Leuk gelegen bij een boerderij moesten we een rondje op het erf lopen, en daar konden we even wat eten&drinken. En daar ging het fout bij mij. Ik had vandaag een bidon bij me (in een gordel op de rug),Lochemtrail en die wilde ik bijvullen met water. Kannetje gepakt en toen ik bijvulde ging de boel schuimen. Ik vroeg of het echt water was. Jazeker! Nou ja, zal wel goed zijn, maar weer doorlopen. Maar toen ik 2 kilometer later even een slokje wilde nemen, en ik de knop van de bidon omhoog trok, kwam er een flinke hoeveelheid schuim uit. Ik durfde het er niet op te gokken, en heb het water weggegooid. Twee verzorgingspostjes vandaag, dus ik rekende uit dat gemiddeld elke 14km er een postje zou staan. Mis!
Het was erg warm vandaag, errug warm!
We kregen een afwisselend parcours voorgeschoteld, het wat een leuke route. Moet je niet verkeerd lopen. Gelukkig doe ik dat nooit. De tweede keer was na een kilometer of 25, waar een ander evenement ook bordjes had staan. Ik had al een tijdje geen bordjes zien staan van ons evenement, dus dacht misschien dat ze waren overgegaan op andere bordjes. Het pad liep terug bijna langs de weg waar we net langskwamen. Ik had al het vermoeden dat dat geen slimme keus was, dus wachtte op de man achter me.Lochemtrail Die hield het erop dat we gewoon rechtdoor moesten lopen en onze “eigen” bordjes moesten volgen. Hij had natuurlijk gelijk. Ik had ondertussen erge dorst. Maakt het hardlopen niet makkelijker. Gemiddeld elke 14km een post, dus ik hoopte op 28km, maar ging van het slechte scenario uit van 30km. De laatste post bleek echter bij 35km te staan! Wel een beetje laat, vind ik, maar goed. Had gelukkig vlak voor de post nog een slokje van een medeloper gekregen, maar 20km zonder vocht in dat warme weer, daar wordt je niet vrolijk van. Ik heb zeker anderhalve liter bijgedronken bij de post, en dacht dat een halve bidon bijvullen wel voldoende zou zijn tot aan de finish. Weer mis, 3km later had ik de bidon ook al weer leeg. Ach, toen was het niet ver meer naar de finish. Een marathon is tenslotte 42.195 km. Moet je niet verkeerd lopen. Gelukkig… Afijn, u snapt het. In een donker gedeelte van het bos (en toch wel wat vermoeid) had ik opeens het gevoel dat ik al een tijdje geen bordjes had gezien. Teruggelopen maar. Bleek ik toch weer een afslag gemist te hebben.

Lachuh man!

Lachuh man!

Tja… Eigen schuld, dikke bult om het maar eens op een volwassen manier uit te leggen. Op een halve kilometer van de finish (ik had totaal 43.66km op de teller staan) stond mr trailfoto.nl, collega Mischa, de sadist, foto’s te maken van uitgetelde marathonlopers die nog even een klimmetje moesten doen. Het was nog maar een halve kilometer, maar ben toch even naast hem in het gras neergeploft. Tijd en klassement waren niet belangrijk, en in de wijde omgeving waren geen hardlopers te zien. Na eventjes gezeten te hebben, samen over de finish gelopen, en net iets boven de 4 uur gefinished.





Lochemtrail Lochemtrail Lochemtrail

This entry was posted in Marathons, Trail. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.