June 4th, Torshavn Marathon, Faroe Islands

Parcours

Parcours

Het bijft toch weer kwakkelen. De knieen willen weer niet meewerken. Lopen lukt met pijnstillers en de klachten worden – vreemd genoeg – zeker niet erger als ik dan weer een marathon loop. Geen idee, maar het is nu eenmaal zo, en ik moet het er voorlopig maar even mee doen.
Door diverse omstandigheden 2 keer niet gefinished in m’n laatste twee wedstrijden (hier dan ook niet te vinden), was het dit weekend de beurt aan de Faroer Islands. Tijdje niet getrained en ik vreesde of de afstand en de conditie wel genoeg waren.
Het was hier 24 uur per dag licht en het was werkelijk prachtig weer. En super hardloop-weer. De temperaturen kwamen niet hoger dan zo’n 9 graden en de zon was niet weg te slaan. Haast geen wolkje aan de horizon. En dat kwam mooi uit, want het parcours was werkelijk FAN-TAS-TISCH.tor1 In Torshavn zelf viel het nog wel mee, maar zeker het halve parcours liep langs de fjorden, zoals u in het eerste bovenstaande plaatje ziet. Het was nog mooier dan de beelden laten zien. Dat loopt lekker weg hoor.
Alhoewel er wel wat hoogteverschil was, liep ik zeer tegen de verwachting in op een schema van 3:30. Dat was veel sneller dan verwacht, en dan zeker met de hoogtemeters die we ook nog eens te verstouwen kregen. Ik voelde me er prima bij. We starten tegelijk met de halve marathonners, en voor ons was er al een wandel-halve-marathon gestart maar qua drukte viel het mee, het was niet hinderlijk. Aan de hele marathon deden zo’n 150 man mee.
De verzorgingspostjes waren simpel maar genoeg aanwezig. Van zo’n 10 tot zo’n 30 kilometer moesten we onder langs de fjorden. Heerlijk zoals gezegd! Bij 20 kilometer was het dan omkeren en dezelfde weg terug, tot zo’n 30 kilometer waar we een andere weg insloegen. Tot dan kon ik prima vlak lopen. Daarna werd het lastiger en bij 35 kilometer was het beste er wel van af.
De laatste 7 kilometer verspeelde ik dan ook nog redelijk wat op het 3:30 schema (mede door wat onverwachte klimmetjes in de laatste kilometers), maar wat maakte het uit. De klassering en tijd deden er niet toe, ik hoopte de finish hardlopend te halen, en dat lukte.
Tevreden finish!

Tevreden finish!


Wel met twee sterke pijnstillers, en die vallen niet altijd goed in combinatie met een flinke inspanning. Na de wedstrijd nog even gezellig boven de wc gehangen. Maar, zoals gezegd, de knieen worden er niet slechter van; de volgende morgen kon ik zonder iets te voelen een sprintje naar de bus trekken.
Al met al een mooi avontuur!

Sfeerbeeldje

Sfeerbeeldje

Impressie van het vorige jaar:

This entry was posted in Marathons. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.