November 19th 2017 – av Salland crossloop 5km, Raalte (SCC)

Het wordt eentonig, maar ook afgelopen week weer ietsje sneller geworden. Dat is makkelijk af te lezen van het horloge, ik kan steeds harder lopen op dezelfde hartslag. Over dat horloge gesproken…
Zondagmorgen naar Raalte afgereisd, de weersverwachtingen waren duidelijk; na de regenval van de afgelopen dagen zou het droog zijn met een zonnetje. In de keiharde regen arriveerde ik dus in Raalte. Ik had 3 paar schoenen meegenomen om ter plaatse te kijken welke schoenen het beste bij het parcours zouden passen. De oude Salomons (Sense) bleken de gelukkige. Oke, toch maar even een paar sprintjes trekken in de regen, trainingsbroek uit, horloge om…. uuuhh…. horloge! Shit, vergeten!
Paniek! Oke, dat is wat overdreven, maar het is toch wel een stukkie prettiger lopen met een horloge, vooral om te zien op hoeveel kilometer je al zit. Achteraf bleek gelukkig dat er in ieder geval nog km-bordjes stonden, dus ik was niet helemaal stuurloos.
Vandaag de eerste cross van het Sallands Cross Circuit, de meest fameuze van de crosscircuits in het oostelijk halfrond. Dus ik wilde wel even m’n best doen. Ik zeg trouwens wel “de eerste”, maar dit was al de tweede wedstrijd van dit seizoen. Van de 10 mag je er 3 missen, en de 1e had ik al laten lopen. Dik 300 man aan de start van de 5km, de laatste afstand van de dag. Bij de start was het inmiddels droog geworden. Wel zo leuk.

Finish


De eerste honderden meters weer even sprinten om een goeie uitgangspositie te krijgen. En al snel gingen we het natte gras in. Best zwaar, dat begin. Die eerste kilometer bleek ook de zwaarste. Ik had de winnaar van de eerste wedstrijd (bij de 40+) op de finishfoto gezien, en herkende hem toen hij mij na een paar honderd meter inhaalde. Ik moest een gaatje laten vallen van zo’n 5 a 10 meter. En dat bleef een dikke 2km zo, ik wilde wel aansluiten maar dat lukte niet. Tot zo’n 2,5km, waar ik ineens wel op hem toe kon lopen, erop en erover. Dat is het patroon wat de laatste weken steeds terugkomt. Daarna was het een kwestie van flink doorlopen. En alhoewel het parcours niet heel zwaar was die laatste 2 kilometer, was het wel enigszins gevaarlijk, veel modderige bochten; een ongeluk zit in een klein hoekie. Gelukkig bleef me dat bespaart. Bordje van de 4km, nog maar eentje! Voor me doemden wat jongere gastjes op; waarvan ik er nog een stuk of 3 kon inhalen.
Laatste stukje naar de finish, en hop! In ieder geval de winnaar van de eerste wedstrijd verslagen.

Dagprijs

Nog even wachten op de prijsuitreiking en ja hoor, een eerste plek bij de 40+. Jippie! Een lekker begin, vooral met de wetenschap dat het iedere week weer een stukje beter gaat. Volgende week op herhaling in Marienheem.

Verstoppertje

Parcours

This entry was posted in Cross. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.