![\"\"](\"http:\/\/www.gertjan-runs.com\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Riga1.jpg\")
<\/a>Het begin<\/p><\/div>Het zat er in… het afdalen van vorige week (en wie weet de inspanningen zelf), eiste zijn tol. Ik kon helaas de hele week niet trainen, de kuit wilde weer eens niet meewerken. Maar de Riga Marathon in Letland stond op het programma. Toch nog geprobeerd om op vrijdagavond te testen, maar een (rustige) interval training zat er niet in.
\nToch zat er iedere dag verbetering in, dus op zaterdag maar afgereisd naar Riga. Bij het ophalen van het startnummer irriteerde de kuit toch weer wat. Ik had er nog geen goed gevoel bij om de 42km uit te lopen. Maar als we er toch zijn, gaan we maar van start.
\nOp een heerlijke zomerse Letse dag, tegen de 20 graden en een vol zonnetje gingen we vroeg van start. Dat kwam niet slecht uit met die hitte.
<\/a>De enige “hoogte”meters; de brug<\/p><\/div> Jooo!<\/p><\/div> En Olga… die moest me in de laatste meters nog even terugpakken<\/p><\/div>\n Het zat er in… het afdalen van vorige week (en wie weet de inspanningen zelf), eiste zijn tol. Ik kon helaas de hele week niet trainen, de kuit wilde weer eens niet meewerken. Maar de Riga Marathon in Letland stond … Continue reading
\nErg veel mensen aan de start van deze marathon; we startten dan ook gelijk met de mensen die de halve marathon liepen. Geen probleem. Redelijk vooraan gestart en ik bleef mooi uit het gedrang. De eerste paar kilometers vielen nog niet tegen, maar ik was nog steeds bang dat het ieder moment voorbij kon zijn.
\nZoals altijd stond ook dit keer mijn horloge weer op de gemiddelde kilometertijd. Die wees al snel 5:05\/km aan. Dat was geen slecht trainingstempo. Dat zou waarschijnlijk nog wel iets oplopen mocht ik door kunnen lopen.
\nZe hadden erg veel werk van de marathon gemaakt. Sfeervol, aardig wat publiek, een leuk parcours (op een stukje “snelweg” na) en ook een snel parcours onder iets koudere omstandigheden. Het was mooi vlak, dat zie je niet vaak in buitenlandse stads-marathons. Veel verzorgingspostjes, en ik had weer de tactiek: vreten wat de pot schaft. Geen gelletjes meegenomen, eerst maar eens zien of ik verder dan 2km kwam.
\nDat lukte en dat lukte steeds beter. Elke kilometer erbij werd innerlijk gevierd. <\/a>En dat ga je weer rekenen… tot hoever moet ik kunnen rennen zodat ik hem ook binnen 5 uur uit kan wandelen, mocht er iets misgaan. Belachelijke gedachte, maar ja, ik kom hier niet voor m’n lol \ud83d\ude09
\nTen opzichte van de halve marathonners liepen wij een klein extra lusje, zodat we op ongeveer 24km bij start\/finish langskwamen en afscheid namen van onze halve collega’s. Die waren, zoals altijd, in de overgrote meerderheid. Zodat het opeens een stuk minder druk werd. En mijn gemiddelde tijd? Die stond nog steeds op 5:05\/km. En ging zelfs een seconde naar beneden! Wat tempo betreft ging het dus goed. En dat merkte ik ook aan mijn positie. Alhoewel het wel warm begon te worden, haalde ik steeds meer deelnemers in. Die finish ging ik halen. En weer met een negatieve split. En dat betekend dat je in het tweede gedeelte erg veel mensen inhaald. En dat is weer goed voor het moraal.<\/a>
\nLang verhaal, kort: finish in 3:34. Prima training, de fysio-afspraak voor morgen was al gemaakt, die mag m’n kuiten nog even onderhanden nemen. Het is nodig.
\nNummer 98: \u2713<\/p>\n<\/a><\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"