September 6th, 2013 – Unive stad en land-loop, Twello (10 Mile)

Na een rustig weekje na de inspanningen van vorige week kon er vrijdagavond weer volop tegenaan gegaan worden. Ik voelde me nog steeds goed in vorm, en volgens de diverse schema’s zou ik op precies 4:00 per kilometer de afstand van vanavond, de 10 mijl (16,1km) kunnen volbrengen. Maar dat is op papier, nu de praktijk nog even. De weersverwachting voorspelde niet veel goeds. Het zou 30 graden worden in Twello. Gelukkig was het enigszins afgekoeld tegen de starttijd (7 uur ‘s avonds), maar helemaal ideaal was het niet. Apart was trouwens dat de speaker voor de start een paar keer mijn hele doopcel lichtte (oke, alleen de recente hardloopprestaties, ik neem aan dat dat de “verdienste” van trainer Titus was). Goed, de wedstrijd. Toch maar op die 4:00 weggegaan. En laat dat vlak lopen maar aan mij over!
Het ging inderdaad heerlijk vlak de eerste kilometers in m’n eigen dorpie. We liepen Twello uit richting Deventer, vlak voor de IJssel via de Worp richting Wilp. De start van de 5 en de 10 mijl waren gelijkertijd, zodat het overzicht een beetje lastig was. Voor mij zag ik een sterke loper uit Deventer, Larbi, die ik iets hoger dan mezelf inschatte. Na 4 kilometer gingen de lopers van de 5 mijl een andere richting op. Ik kon heerlijk vlak blijven lopen. Ik liep zelfs op Larbi in. Vlak na de Worp, aan het begin van de dijk haalde ik hem bij, erop en erover. Een saai stuk volgde. En ik kon nog steeds heerlijk vlak rond die 4:00 per kilometer blijven lopen, een lekker gevoel. In de verte zag ik een loper. Ik vermoedde (en dat klopte) dat dat al de nummer 2 in de wedstrijd was. De nummer 1, superman Bjorn, de snelste Twellonaar, zat daar al een eindje voor. Ja, Twello liet zich zien vandaag! De nummer twee lag een flink stuk voor me, maar soms kon je kilometers voor je uitkijken, dus vaak hield ik hem in zicht. Heel langzaam liep ik ook op hem in. En ik bleef maar vlak lopen.
We passeerden Wilp, liepen door Posterenk, en de terugweg naar Twello werd ingezet. Op dat moment zag ik dat het mogelijk was om de nummer 2 bij te halen. Maar die eindsprint, die heb ik dan niet. Toch lukte het me met een snelle laatste kilometer hem op zo’n 500 meter voor de finish te achterhalen. Tot zo’n 80 meter voor de finish liep ik in tweede positie. Helaas, maar geheel volgens verwachting, sprintte hij me toen voorbij. Prima, we hebben er een leuke wedstrijd van gemaakt, en ik werd door hem opgezweept naar een prima tijd van 1:04:12 (gemiddeld zelfs 3:59/km door die snelle laatste kilometer)
Hij bleek ook nog in dezelfde leeftijdscategorie te zitten, zodat ik de 1e prijs misliep. Maar ook de tweede plaats kreeg een beker, de eerste uit mijn hardloopcarriere! Al de nodige envelopjes/bloemen/andere natura prijzen mogen ontvangen, maar nog nooit een beker. Tot vanavond dus. Hulde!