December 28th, 2014 Sint Thomas Trail Run, Nieuwehorne (50km)

Na heel laf m’n vorige wedstrijd (m’n eerste DNF) niet te hebben opgeschreven, vandaag een 50km trail in Friesland. Vorig weekend opgegeven met een beknelde zenuw (naar wij dachten), een blessure die niet lang stand hield, de volgende dag was er niet veel meer van te merken. Toch nog even rustig aan gedaan, en donderdag en vrijdag weer aardig wat kilometers gemaakt. Geen gas teruggenomen dus voor deze wedstrijd, en dat vonden m’n spieren niet heel erg leuk.
Maar goed, een mooie starttijd van 10:00 voor deze 50 kilometer lange trailrun in de buurt van Heerenveen. En het was weer een leuke. Vandaag weer samen met hardloopmaatje Cees gelopen, dat heeft zo z’n voordelen. Allereerst liepen we hem beide als training, en dus wil je niet te snel lopen. We hielden elkaar wat in toom. En met z’n tweeen gaat de tijd ook wat sneller voorbij, en met pijnlijke spieren kan dat geen kwaad.
Maar de eerste helft ging redelijk makkelijk. Het was wel behoorlijk koud, en er stonden slechts zo’n 35 man aan de start voor de langste afstand (nog wel een paar honderd lopers op de overige afstanden). Ik was één van de 2 lopers die in korte broek liep, maar heb het geen moment koud gehad, van boven was ik aardig gekleed, 3 lagen, wat vrij veel voor mij is. En de handschoenen aan.
Direct kwamen we al een aantal grote beesten tegen (Cees stopte af en toe om wat foto’s te maken, vrijwel alle foto’s hier zijn dan ook van hem, waarvoor mijn grote dank). Het parcours was weer voor minimaal 95% onverhard, door weilanden, grasvelden, bospaadjes en een heel klein stukje heide. Sommige weilanden waren echt zo sompig dat je er flink in weg zakte, dat waren de zware gedeelten van het parcours. Die stukjes kwamen een paar keer terug.
Na zo’n 25km begon ik de beentjes te voelen (van de trainingsarbeid in de dagen daarvoor), en na 35km kreeg ik even een dipje. Ik had geen gelletjes of eten meegenomen, en bij de eerste drie (van de 4) verzorgingspostjes heb ik ook geen etenswaren genomen. Wel liep ik met een bidon sportdrank, maar die was halverwege wel leeg, en die liet ik op de postjes bijvullen met water. Ik had beter bij kunnen laten vullen met sportdrank (de postjes waren weer prima voorzien!), maar dat is wijsheid achteraf. De energie raakte op. Gelukkig kwam er bij zo’n 40km nog een laatste postje, en naast de gebruikelijke ontbijtkoek ontwaarde ik zowaar stukjes Fries suikerbrood. Hemels!! Terwijl Cees een sanitaire stop hield, zei ik een aantal keren tegen de dames van de verzorgingspost: “ach, nog 1 stukje dan”, waarop er weer werd geantwoord “goa d’r maar bie, het stiet erveur” maar dan natuurlijk op z’n Fries.
Daar gingen we weer op pad en na een minuut of 10 kwamen de krachten weer terug. De laatste 8 kilometer gingen weer redelijk makkelijk, en we naderden de finishplaats, het voetbalveld van Nieuwehorne. De enige hoogtemeters vandaag waren het beklimmen van de tribunes, waar bovenop de finishlijn was getrokken.
Opnieuw een perfect georganiseerde race, met zelfs kunstmatig aangelegde bruggen om kanalen over te steken en prima verzorgingspostjes met enthousiaste vrijwilligers. We finishten keurig in de grijze middenmoot, precies op de snelheid die we van tevoren met elkaar hadden afgesproken. Een prima training dus, over een paar weken gaan we weer voor het eggie.