May 3rd, 2015 Great Limerick Run (marathon), Limerick (Ireland)

Dag 2. Ik zou hem in principe kunnen overslaan, ik heb immers sinds gisteren al een dikke vette check achter een marathon in Ierland staan. Maar in de wetenschap dat de 2e dag na een marathon vaak nog pijnlijker is dan de eerste, toch maar van start gegaan. Kijken hoe lang ik het volhou, en als dat maar een paar kilometers was, dan had ik de spiertjes toch wat losgelopen.
De spiertjes deden wel erg veel zeer, en dat is niet leuk als je aan de start staat van een wedstrijd over dik 42km. Maar na de eerste 3km verdoofde het weer wat, en liep ik door. Goed, met het schaamrood op de kaken, het werd mijn eerste stads-marathon waarin ik heb gewandeld. Een stads-marathon is hier in Ierland uiteraard niet helemaal vlak, de 2 marathons van vandaag en morgen hadden allebei exact 220 hoogtemeters. En dat houdt dus niet in 220 meter klimmen, maar kilometers klimmen om een hoogteverschil van 220 meter te overbruggen.
Goed, na die 3km ging het wel weer maar al voor het halve marathon-punt moest ik al een stukje (klein klimmetje) wandelen. Dat was wel vroeg als ik hem wilde finishen. Maar ja, als je al bijna halverwege bent, dan loop je hem ook uit. Wat dat betreft is het maar goed dat ik al een redelijk aantal ultra’s heb gelopen, dan valt die 42km opeens nog wel mee.
Het was wel zaak om binnen de 5 uur te eindigen, anders telt de marathon niet officieel mee voor de 100-marathon-club, die ze in ieder land hebben, en waarop (in NL) wordt bijgehouden welke Nederlanders welke marathons hebben uitgelopen. Daarvoor staat de limiet op 5 uur, voor de marathon zelf stond een limiet van 6 1/2 uur of zoiets. Maar voor mij telde dus alleen die 5 uur. Nu is dat erg langzaam, maar ik had er alle moeite mee. Stukjes gewandeld, maar ook het hardlopen ging niet soepeltjes, door de spierpijn kon ik alleen maar kortje pasjes lopen, dat schiet niet echt op.
Alhoewel het vrijwel de hele periode in Ierland heeft geregend, werd er juist tijdens de marathon hevige regenbuien afgewisseld met een felle zon. Ook nog een beetje bijkleuren daar dus.
De 5 uur-grens kwam niet in gevaar, maar een beschamende 4.42 is niet echt iets om trots op te zijn. Maar dat deerde niet. Weer een finish, en na 6 weken niks doen, en de dag ervoor een Mountain Marathon vond ik het prima!