Begin van het zand
In Nunspeet hadden ze een trailrun. Korte afstanden, dus weinig verschil met een cross. Twee afstanden, de 7 1/2km en de 15km. Aangezien ik morgen nog een lange duurloop wil doen op een langzaam tempo koos ik voor de korte afstand.
Om 9:45 gingen we met een dikke 100 man van start. Geen leeftijdscategoriën vandaag, en slechts 1 prijs. Alleen de overall winnaars bij de dames en bij de heren mochten zich na afloop melden. Nu was het niet een heel erg sterk deelnemersveld bleek al snel. Trailrunnen gaat natuurlijk bij veel mensen ook om Het Genieten. Zou hier wat mogelijk zijn?
Na 100 meter schoof ik van de derde naar de tweede plek. De voorste loper had een aardig tempo, maar meer dan 5 meter liet ik hem niet weglopen. Al na 500 meter kon ik erop en erover. En langzaam sloeg ik een gaatje met de rest.
Weliswaar maar 7 1/2km, maar weer een heel erg mooi parcours. Alles zat er in. Bospaadjes (single-track), heide, mul zand, klimmetjes en – jawel – omgevallen bomen door de storm van vorige week.
De eerste boom kwam pas na 2km, en ik wilde erover heen klimmen. Dat ging niet, ik zou in een wirwar van zijtakken terecht komen. Een metertje ernaast kon ik er onderdoor klimmen en doorlopen. Vlak daarna moesten we iets naar links naar een pad. Ik hoorde achter me dat de lopers al voor de omgevallen boom naar links gingen en zo deze boom ontweken.
Tja, dat is het nadeel van voorop lopen, je mag het zelf nog even uitzoeken.
Ze kwamen dus iets dichter bij, maar – spoiler alert – daarna heb ik niets meer achter me gehoord (heb ook niet gekeken). Bij 3km moesten we het mulle zand in. Normaal niet mijn sterke punt. Niet te gek doen dus, ik had een voorsprong. Het was best een stukje door het zand, maar ik slaagde er dus in om als koploper weer terug in het bos te komen. Lekker weer even terug op het single-track. Tempo er weer op.
Daarna volgden nog een serie omgevallen boompjes, wat hele korte klimmetjes, nog een klein stukje mul zand en voor ik het wist was ik al weer terug bij start/finish. Ik hoefde me niet eens helemaal het snot voor de ogen te lopen, en eindige met een kleine minuut voorsprong op de nummer 2. Dat zegt wat over mijn goede vorm, maar natuurlijk ook dat hier niet hele grote klasbakken aan de start stonden.
Mooi resultaat!
Nog even wachten op de prijsuitreiking, een mooie beker en een bos bloemen. Hoera!
Zeker een wedstrijd die ze vaker mogen houden, het was een stuk mooier dan de gemiddelde cross van de vele die ik deze winter heb gelopen. Prima gedaan daar in Nunspeet!
Foto’s: Harry van ‘t Veld
