Vandaag op het programma: de jaarlijkse “verplichting”, de midwintermarathon in Apeldoorn. Mooi dicht bij huis, en de afstand van 27,5 km is niet willekeurig, het is de ideale voorbereiding op de voorjaars-marathons. En laat dat nou het grote doel zijn dit jaar.
Niet alleen voor mij, maar ook voor grote vrind (ahum) Wouter. Zijn wedstrijdtempo op de marathon zal misschien 5:00 de kilometer zijn, wat weer precies mijn trainingstempo is. We zouden de afstand dan ook gezamenlijk in die tijd proberen te lopen; Dolfie als test voor de marathon en ik als lange duurloop-training, volgende week mag ik vol aan de bak.De temperaturen waren vreselijk goed vandaag, 8 graden en een lekker zonnetje. Twee jaar geleden vroor het dik, dat kan ook in deze tijd van het jaar!
De Asselronde, zoals het 27,5km-onderdeel van deze dag heet, is constant vals plat. Niet echt het snelste parcours, maar prima als training. We zaten de eerste 15/20 kilometer dan ook constant iets boven en onder het schema, maar dat ging in principe prima dus. De laatste 7,5 kilometers gingen in. Ik had een zware trainingsweek achter de rug, en ik begon de beentjes te voelen. De hartslag gaf prima waarden aan vandaag, met de vorm zit het voorlopig prima. Toen bleek dat Dolfie nog wat etra’s in de benen had, en onze kilometertijden gingen een stuk sneller (het parcours was hier ook wel wat meer vals plat naar beneden). Uiteindelijk gefinished in 2:15:46.
Toppers na 8 seconden:
Toppers na 11 seconden:
Vrienden voor het leven:
Finish!


U bent Een prima haas 🙂
Vandaag rustdag en “lekker” werken.
Cheers
Dolf