Yahoo
Vandaag een race in Apeldoorn, een trailrun vanaf Paleis Het Loo in de bossen van het Kroondomein met drie korte afstanden. Aangezien ik zorgde voor een internationaal deelnemersveld door een deelneemster uit Maleisië mee te nemen, koos ik voor de langste afstand, al was dat slechts 10 kilometer. De twee kortere afstanden (5 en 8km) hadden namelijk totaal verschillende starttijden voor dames en heren. Geen idee waarom, maar prima.
De 10 kilometer dus, en met de start om 2 uur ‘s middags en een temperatuur van 28 graden waren het dorstige omstandigheden. Ik was mijn bidon, die ik op de rug draag, vergeten, en er was geen waterpost halverwege. Normaal gesproken is 10 kilometer geen probleem zonder water, maar met 28 graden… Ik besloot dus om een flesje sportdrank gewoon in de hand mee te nemen.
Binnen 2 kilometer was ik al aan het drinken. Het was dus nodig.
Ik startte de eerste 100 meter zowaar in tweede postie, maar in de eerste kilometer werd in ingehaald door 2 man. Niet verkeerd, ik hield dus zicht op het podium.
De eerste kilometer was bijna helemaal verhard, en de volgende paar kilometers waren ook makkelijk te lopen. Na een kilometer of 2 haalde ik de nummer 4 in en die liep vervolgens een paar kilometer direct achter mij. Prima, ik kon toch zo in mijn eigen tempo lopen.
Richting halverwege werd het parcours ineens zwaarder. Wat heuveltjes, een heel klein beetje mul zand etc. En in deze weersomstandigheden was dat behoorlijk zwaar. Blijkbaar kon ik er goed mee omgaan, want op het moment dat ik inliep op de nummer 2, moest mijn achtervolger mij laten gaan. De nummer twee haalde ik ook snel in, ook hij probeerde aan te haken, maar dat was een kort leven beschoren. En toen liep er nog maar één loper voor me. Hij had de eerste helft een aardig gaatje geslagen, maar ik liep toch zeker op hem in.
Het parcours was overigens erg mooi. Alles stond mooi in de bloei en het was heerlijk lopen op de single-tracks en de bospaden.
De nummer 1 had te veel gegeven in het eerste gedeelte, en bij hem was het erop en erover na zo’n 7 kilometer.
En toen liep ik vooraan! Dat gebeurt me niet vaak, dus dat was mooi. Ik kon zelfs nog even een praatje maken met de voor-fietser. De laatste kilometer met een gelijkmatige inspanning uitgelopen en met een minuut voorsprong geeindigd. Prima, misschien stonden er geen echte toppers aan de start, maar toch leuk meegenomen.
De nummer drie was al gevlogen, zodat ik met de bloemen en een bidon met de nummer 2 mocht poseren voor de foto.
Dat was een prima wedstrijd/training.
De Maleisische deelneemster eindigde overigens met haar reis en jetlag nog in de benen op een prima 4e plek, waarvoor hulde!